جمال رضايى
673
بيرجندنامه ( فارسى )
* * * بِياوَر بُا بِياوَر گوُشِىِ بُا beya var bo beya var guseye bo * بِيا تا بُگزَرُانِم اادُ پِيمُا beya ta bogzaronem ado peymo كَلُامُ اللّه ر بِيار تا هم قَسَم شِم kalomollar beyar ta ham qasam sem * مَبَادا جَاهِلِم گَردِم پِشِيمُا mabada jahelem gardem peseymo بيا بر بام بيا بر گوشهء بام * بيا تا بگذرانيم عهد و پيمان كلام اللّه را بياور تا هم قَسَم شويم * مبادا جاهليم گرديم پشيمان * * * الا دُختَر بِ قُربانِ سَدوّ تُ ala doxtar be qorbone sadow to بِ قُربُانِ سدوّى كوّشِ پوّ تُ be qorbone sadowye kowse pow to بِ قُربُانِ قَدُ بَالوّ تُ شُم مُ be qorbone qado balow to som mo بيا هُنشى كِ جُانِ مُ فِدوّتُ beya honsi ke jone mo fedow to الا دختر به قربان صداى تو * به قربان صداى كفش پاى تو به قربان قد و بالاى تو بشوَم * بيا بنشين كه جان من فداى تو * * * سِروّ يارِ مُ نَزديكُّانِ هوّزَا serow yare mo nazdikkone howza * مِيُانِ سينَكُانى خالِ سوّزَا meyone sinakoni xale sowza هَموُ بُوسُا كِ خُردُم توىِ سَابات hamu busso ke xordom tuye sabat * مِيُانينجه شِكَر ، هِل ، مَقزِ جوّزَا meyoninje sekar hel maqze jowza سراى يار من نزديكىهاى حوض است * ميان سينههايش خال سبز است همان بوسها كه خوردم توى ساباط * ميانش شكر ، هل ، مغز جوز است * * * بِ توُىِ باق بَاقبُانى كُنُم مُا be tuye baq baqboni konom mo * بِ چُوىِ نار چُپُّانى كُنم مُا be cuye nar copponi konom mo بگيرُم بَرّىِ زاقِ جلوّ رَا begirom barreye zaqe jelow ra * بِ پاى يار قُربُانى كُنُم مُا be paye yar qorboni konom mo